‘Met één hand kan je niet klappen’

08/03/17
Image: 

'Zal ik het Syrisch of Belgische licht aansteken? Fel of warm?’ Ik ga voor beiden. ‘Ik heb mij ingeschreven voor het programma Komen Eten.’ Koken is één van zijn passies. Praten kan hij als geen ander. Een perfecte combinatie zou u denken. Maar één ding hield Abdellbaset van de 10/10 voor sfeer en gezelligheid: Nederlands. ‘Als je de taal niet spreekt, geraak je niet ver en krijg je weinig kansen. Maar als mensen horen dat ik mijn best doe om de taal te spreken, wordt dat echt gewaardeerd.’ Het kan je maken of kraken. 

Abdellbaset vluchtte ongeveer een jaar geleden alleen uit Syrië. Hij doorkruiste heel wat landen voor hij België bereikte. ‘Ik heb de Middellandse zee overgestoken, illegaal natuurlijk.’ Het duurde welgeteld 75 dagen voordat hij werd erkend. Na zijn verblijf in het centrum van Scherpenheuvel verhuisde hij naar Rillaar, waar hij al enkele maanden woont.

Die woning vinden was niet evident. De prangende deadline van twee maanden vond Abdell enorm stresserend. ‘Het is veel te weinig en je kan pas beginnen zoeken wanneer je erkend bent. Een zoektocht starten terwijl je procedure nog loopt is een onzekere zaak.’ Zodra zijn advocaat bijna zeker was van een positief besluit, besloot Abdell geen seconde langer te wachten. ‘Ik begon op sociale media berichten te verspreiden om kennissen te vragen of ze appartementen te huur wisten staan.’

Het stigma op leefloon, communicatiemoeilijkheden en de Belgisch administratieve rompslomp bemoeilijkten zijn zoektocht . ‘Ik ben een Syriër die de taal niet spreekt en werkloos is.’ Bovendien speelt geld een belangrijke rol, en verhuurders wantrouwen leefloonhuurders die afhankelijk zijn van een leefloon. ‘De verhuurder geeft om zijn huur. Hij heeft dat nodig. Hij verhuurt het huis niet voor een goed doel maar voor geld.’ Ook discriminatie kreeg hij te verduren. Maar het gaat, volgens Abdell, over een kleine minderheid. ‘Ik had een afspraak met een verhuurder. Toen hij me zag wist ik hoe laat het was. Hij wilde met niet aankijken. Het enige wat uit zijn mond kwam was “nee”.’

Abdell vocht terug met het wapen van de 21ste eeuw: de sociale media. ‘Met behulp van de sociale media heb ik dit appartement gevonden.’ De digitale wereld hielp hem ook met iets anders. Sommigen van zijn vrienden en familie hebben zich verspreid in Europa. Anderen zitten nog steeds vast in Syrië. Hij leeft in constante onzekerheid, niet wetende of hij zijn familie en vrienden ooit zal terugzien. ‘Er zijn meer dan vijf miljoen vluchtelingen in Europa. Ik heb twee nichten in Duitsland, 1 neef in Nederland en vrienden in Scandinavië. Zonder sociale media zou ik niets weten over mijn familie en vrienden.’

Inssen heeft hij een groot netwerk in België. Zowel Belgen als vluchtelingen. ‘Ze hebben mij zo goed geholpen. Alles wat je ziet in dit appartement heb ik dankzij hen.’ In het opvangcentrum in Scherpenheuvel stond Abdell bekend als ‘de burgemeester’, omdat hij al een stevig netwerk had opgebouwd in Scherpenheuvel. Abdell beschouwt iedereen als mensen van de aarde. Hij begrijpt waarom mensen vooroordelen kunnen hebben. ‘Mensen zijn bang van het onbekende. Maar we hebben een gezegde in Syrië - dat één hand niet kan klappen. Je hebt er twee nodig. Je moet samenwerken en delen.’ Zonder vrienden is het leven niet alleen moeilijker, het is ook eenzamer. 

Abdellbaset zet zich nu volledig in voor mensen op de vlucht. Hij weet wat vluchtelingen dagelijks mee maken. Hij heeft het ervaren vanop de eerste rij. Daarom wil hij zijn kennis en ervaring delen. ‘Hier in België hebben ze mij enorm geholpen. Ik wil iets terug doen.’

Tips & tricks van Abdellbaset

  1. Vraag zoveel mogelijk hulp aan mensen die hier wonen en de taal spreken. Zonder hen had ik nooit kunnen staan waar ik nu sta.
     
  2. Probeer zo snel mogelijk de taal te spreken. Ook al gaat het om een paar woordjes en is uw accent nog wat gebrekkig. Laat ze zien dat je echt probeert. Mensen waarderen het hier enorm. Vlamingen zijn trots op hun taal.